Vâkıa Suresi

Nuzül

         Mushaftaki sıralamada elli altıncı, iniş sırasına göre kırk altıncı sûredir. Tâhâ sûresinden sonra, Şuarâ sûresinden önce Mekke’de nâzil olmuştur. Sadece 81-82. âyetlerinin Medine’de indiği rivayet edilmiştir; fakat bunların önceki ve sonraki âyetlerle konu ve üslûp açısından bir bütün oluşturması bu rivayetin gerçekliğinde tereddüt uyandırmaktadır (Derveze, III, 100). İbn Atıyye de bu sûredeki bazı âyetlerin Medine’de veya bir sefer sırasında indiğine dair rivayetlerin sağlam olmadığını belirtir (V, 238).

Konusu

         Kıyamet gününün gerçekliğinde asla kuşku duyulmaması gerektiği uyarısıyla başlayan sûrede geniş biçimde cennet ve cehennem tasvirleri yapılmakta; Allah Teâlâ’nın kudretinin kanıtlarından örnekler verilmekte, Kur’an’ın Allah katından indirilmiş bulunduğuna ve bunun insanlar için büyük bir nimet olduğuna dikkat çekilmektedir.

 Mushaf sırasına göre bundan önce yer alan rahmân sûresiyle bu sûre arasında konu birliği açısından şöyle bağlar kurulmuştur: a) Önceki sûre Allah Teâlâ’nın celâl ve ikram (azamet ve kerem) sahibi olduğu belirtilerek sona ermiş, bu sûrede onun bu sıfatlarının tecellileri açıklanmıştır. b) Önceki sûrede Allah’ın nimetleri hatırlatılıp bunları yalan sayma tavrı ısrarla kınanmış, bu sûrede de kıyametin kopmasıyla artık bu gerçeğin inkâr edilemeyeceği bildirilip orada verilecek karşılıklardan söz edilmiş ve iş işten geçmeden bu gerçeğe uygun davranılması uyarısı yapılmıştır. c) Önceki sûrede yükümlüler inkârcılar ve müminler şeklinde iki ana gruba ayrıldıktan sonra müminlere de derecelerine göre farklı nimetler (cennetler) verileceği bildirilmiş, bu sûrede de buna paralel üçlü bir tasnif yapılmıştır. d) Önceki sûrede göğün yarılmasından söz edilerek kıyamet tasvirine başlanmış, bu sûrede yerin sarsılması ve dağların toz duman olması haline değinilerek bu anlatım sürdürülmüştür (Râzî, XXIX, 139; Elmalılı, VII, 4699).
Bismillahirrahmanirrahim

Vâkia sûresinin Türkçe okunuşu

1.İzâ vakaatil vâkıatu.
2.Leyse li vak’atihâ kâzibetun.
3.Hâfidatun râfiatun.
4.İzâ ruccetil ardu reccâ(reccen).
5.Ve bussetil cibâlu bessâ(bessen).
6.Fe kânet hebâen munbessâ (munbessen).
7.Ve kuntum ezvâcen selâseten.
8.Fe ashâbul meymeneti mâ ashâbul meymenet(meymeneti).
9.Ve ashâbul meş'emeti mâ ashâbul meş’emet(meş’emeti).
10.Ves sâbikûnes sâbikûn(sâbikûne).
11.Ulâikel mukarrabûn(mukarrabûne).
12.Fî cennâtin naîm(naîmi).
13.Sulletun minel evvelîn(evvelîne).
14.Ve kalîlun minel âhirîn(âhirîne).
15.Alâ sururin mevdûnetin.
16.Muttekiîne aleyhâ mutekâbilîn(mutekâbilîne).
17.Yetûfu aleyhim vildânun muhalledûn(muhalledûne).
18.Bi ekvâbin ve ebârîka ve ke’sin min maîn(maînin).
19.Lâ yusaddeûne anhâ ve lâ yunzifûn(yunzifûne).
20.Ve fâkihetin mimmâ yetehayyerûn(yetehayyerûne).
21.Ve lahmi tayrin mimmâ yeştehûn(yeştehûne).
22.Ve hûrun înun.
23.Ke emsâlil lu’luil meknûn(meknûni).
24.Cezâen bi mâ kânû ya’melûn(ya’melûne).
25.Lâ yesmeûne fîhâ lagven ve lâ te’sîmâ(te’sîmen).
26.İllâ kîlen selâmen selâmâ(selâmen).
27.Ve ashâbul yemîni mâ ashâbul yemîn(yemîni).
28.Fî sidrin mahdûd(mahdûdin).
29.Ve talhın mendûd(mendûdin).
30.Ve zıllin memdûd(memdûdin).
31.Ve mâin meskûb(meskûbin).
32.Ve fâkihetin kesîratin.
33.Lâ maktûatin ve lâ memnûatin.
34.Ve furuşin merfûatin.
35.İnnâ enşe’nâ hunne inşââ(inşâen).
36.Fe cealnâ hunne ebkâran.
37.Uruben etrâbâ(etrâben).
38.Li ashâbil yemîn(yemîni).
39.Sulletun minel evvelîn(evvelîne).
40.Ve sulletun minel âhırîn(âhırîne).
41.Ve ashâbuş şimâli mâ ashâbuş şimâl(şimâli).
42.Fî semûmin ve hamîm(hamîmin).
43.Ve zıllin min yahmûm(yahmûmin).
44.Lâ bâridin ve lâ kerîm(kerîmin).
45.İnnehum kânû kable zâlike mutrefîn(mutrefîne).
46.Ve kânû yusirrûne alâl hınsil azîm(azîmi).
47.Ve kânû yekûlûne e izâ mitnâ ve kunnâ turâben ve izâmen e innâ le meb’ûsûn(meb’ûsûne).
48.E ve âbâunâl evvelûn(evvelûne).
49.Kul innel evvelîne vel âhirîn(âhirîne).
50.Le mecmûûne ilâ mîkâti yevmin ma’lûm(ma’lûmin).
51.Summe innekum eyyuhâd dâllûnel mukezzibûn(mukezzibûne).
52.Le âkilûne min şecerin min zakkumin.
53.Fe mâliûne minhâl butûn(butûne).
54.Fe şâribûne aleyhi minel hamîm(hamîmi).
55.Fe şâribûne şurbel hîm(hîmi).
56.Hâzâ nuzuluhum yevmed dîn(dîni).
57.Nahnu halaknâkum fe lev lâ tusaddikûn(tusaddikûne).
58.E fe raeytum mâ tumnûn(tumnûne).
59.E entum tahlukûnehû em nahnul hâlikûn(hâlikûne).
60.Nahnu kaddernâ beynekumul mevte ve mâ nahnu bi mesbûkîn(mesbûkîne).
61.Alâ en nubeddile emsâlekum ve nunşiekum fî mâ lâ ta’lemûn(ta’lemûne).
62.Ve lekad alimtumun neş’etel ûlâ fe lev lâ tezekkerûn(tezekkerûne).
63.E fe raeytum mâ tahrusûn(tahrusûne).
64.E entum tezraûnehû em nahnuz zâriûn(zâriûne).
65.Lev neşâu le cealnâhu hutâmen fe zaltum tefekkehûn(tefekkehûne).
66.İnnâ le mugramûn(mugramûne).
67.Bel nahnu mahrûmûn(mahrûmûne).
68.E fe raeytumul mâellezî teşrebûn(teşrebûne).
69.E entum enzeltumûhu minel muzni em nahnul munzilûn(munzilûne).
70.Lev neşâu cealnâhu ucâcen fe levlâ teşkurûn(teşkurûne).
71.E fe raeytumun nârelletî tûrûn(tûrûne).
72.E entum enşe’tum şeceratehâ em nahnul munşiûn(munşiûne).
73.Nahnu cealnâhâ tezkiraten ve metâan lil mukvîn(mukvîne).
74.Fe sebbih bismi rabbikel azîm(azîmi).
75.Fe lâ uksimu bi mevâkiin nucûm(nucûmi).
76.Ve innehu le kasemun lev ta’lemûne azîm(azîmun).
77.İnnehu le kur’ânun kerîm(kerîmun).
78.Fî kitâbin meknûn(meknûnin).
79.Lâ yemessuhû illâl mutahherûn(mutahherûne).
80.Tenzîlun min rabbil âlemîn(âlemîne).
81.E fe bi hâzâl hadîsi entum mudhinûn(mudhinûne).
82.Ve tec’alûne rızkakum ennekum tukezzibûn(tukezzibûne).
83.Fe lev lâ izâ belegatil hulkûm(hulkûme).
84.Ve entum hîne izin tenzurûn(tenzurûne).
85.Ve nahnu akrabu ileyhi minkum ve lâkin lâ tubsirûn(tubsirûne).
86.Fe lev lâ in kuntum gayra medînîn(medînîne).
87.Terciûnehâ in kuntum sâdikîn(sâdikîne).
88.Fe emmâ in kâne minel mukarrabîne(mukarrabîne).
89.Fe revhun ve reyhânun ve cennetu naîm(naîmin).
90.Ve emmâ in kâne min ashâbil yemîn(yemîni).
91.Fe selâmun leke min ashâbil yemîn(yemîni).
92.Ve emmâ in kâne minel mukezzibîned dâllîn(dâllîne).
93.Fe nuzulun min hamîm(hamîmin).
94.Ve tasliyetu cahîm(cahîmin).
95.İnne hâzâ le huve hakkul yakîn(yakîni).
96.Fe sebbih bismi rabbikel azîm(azîmi).