Kalem Suresi

Nuzül

         Mushaftaki sıralamada altmış sekizinci, iniş sırasına göre ikinci sûredir. Alak sûresinden sonra, Müzzemmil sûresinden önce Mekke’de inmiştir. 17. âyetten 50. âyete kadar olan kısmının Medine’de indiği yönünde bir rivayet bulunmakla beraber (bk. Şevkânî, V, 307) âyetlerin üslûp ve içeriğinden bunların da Mekke’de indiği anlaşılmaktadır.

Konusu

         Muhammed aleyhisselâmın Allah tarafından gönderilmiş gerçek bir elçi olduğu, yüksek şahsiyeti ve Mekkeli müşriklerin onun getirdiği mesaj konusunda yaymaya çalıştıkları tereddütler, müşriklerdeki şahsiyet bozuklukları, nimete karşı nankörlüğün sonucunu açıklamak amacıyla anlatılan “bahçe sahipleri kıssası”, âhiretin sıkıntılı ve dehşetli halleri, Allah’ın müminler için hazırlamış olduğu ödüller ve kâfirlere vereceği cezalar, sûrenin başlıca konularıdır. Ayrıca Hz. Peygamber’e metânetli olması, Yûnus peygamberin yaptığı gibi sabırsızlık göstermemesi tavsiye edilmektedir.
Bismillahirrahmanirrahim

Kalem sûresinin Türkçe okunuşu

1.Nûn vel kalemi ve mâ yesturûn(yesturûne).
2.Mâ ente bi ni’meti rabbike bi mecnûn(mecnûnin).
3.Ve inne leke le ecran gayra memnûn(memnûnin).
4.Ve inneke le alâ hulukın azîm(azîmin).
5.Fe se tubsıru ve yubsırûn(yubsırûne).
6.Bi eyyikumul meftûn(meftûnu).
7.İnne rabbeke huve a’lemu bi men dalle an sebîlihî ve huve a’lemu bil muhtedîn(muhtedîne).
8.Fe lâ tutııl mukezzibîn(mukezzibîne).
9.Veddû lev tudhinu fe yudhinûn(yudhinûne).
10.Ve lâ tutı’ kulle hallâfin mehîn(mehînin).
11.Hemmâzin meşşâin bi nemîm(nemîmin).
12.Mennâın lil hayri mu’tedin esîm(esîmin).
13.Utullin ba’de zâlike zenîm(zenîmin).
14.En kâne zâ mâlin ve benîn(benîne).
15.İzâ tutlâ aleyhi âyâtunâ kâle esâtîrul evvelîn(evvelîne).
16.Se nesimuhu alâl hurtûm(hurtûmi).
17.İnnâ belevnâhum ke mâ belevnâ ashâbel cenneti, iz aksemû le yasrimunnehâ musbihîn(musbihîne).
18.Ve lâ yestesnûn(yestesnûne).
19.Fe tâfe aleyhâ tâifun min rabbike ve hum nâimûn(nâimûne).
20.Fe asbahat kes sarîm(sarîmi).
21.Fe tenâdev musbihîn(musbihîne).
22.Enıg’dû alâ harsikum in kuntum sârımîn(sârımîne).
23.Fentalekû ve hum yetehâfetûn(yetehâfetûne).
24.En lâ yedhulennehâl yevme aleykum miskîn(miskînun).
25.Ve gadev alâ hardin kâdirîn(kâdirîne).
26.Fe lemmâ raevhâ kâlû innâ le dâllûn(dâllûne).
27.Bel nahnu mahrûmûn(mahrûmûne).
28.Kâle evsatuhum e lem ekul lekum lev lâ tusebbihûn(tusebbihûne).
29.Kâlû subhâne rabbinâ innâ kunnâ zâlimîn(zâlimîne).
30.Fe akbele ba’duhum alâ ba’dın yetelâvemûn(yetelâvemûne).
31.Kâlû yâ veylenâ innâ kunnâ tâgîn(tâgîne).
32.Asâ rabbunâ en yubdilenâ hayran minhâ innâ ilâ rabbinâ râgıbûn(râgıbûne).
33.Kezâlikel azâb(azâbu), ve le azâbul âhırati ekber(ekberu), lev kânû ya’lemûn(ya’lemûne).
34.İnne lil muttakîne inde rabbihim cennâtin naîm(naîmi).
35.E fe nec’alul muslimîne kel mucrimîn(mucrimîne).
36.Mâ lekum, keyfe tahkumûn(tahkumûne).
37.Em lekum kitâbun fîhi tedrusûn(tedrusûne).
38.İnne lekum fîhi lemâ tehayyerûn(tehayyerûne).
39.Em lekum eymânun aleynâ bâligatun ilâ yevmil kıyâmeti inne lekum le mâ tahkumûn(tahkumûne).
40.Sel hum eyyuhum bi zâlike zeîm(zeîmun).
41.Em lehum şurakâu, felye’tû bi şurakâihim in kânû sâdikîn(sâdikîne).
42.Yevme yukşefu an sâkın ve yud’avne ilâs sucûdi fe lâ yestetîûn(yestetîûne).
43.Hâşiaten ebsâruhum terhekuhum zilletun, ve kad kânû yud’avne ilâs sucûdi ve hum sâlimûn(sâlimûne).
44.Fe zernî ve men yukezzibu bi hâzâl hadîs(hadîsi), se nestedricuhum min haysu lâ ya’lemûn(ya’lemûne).
45.Ve umlî lehum, inne keydî metîn(metînun).
46.Em tes’eluhum ecran fe hum min magramin muskalûn(muskalûne).
47.Em inde humul gaybu fe hum yektubûn(yektubûne).
48.Fasbir li hukmi rabbike ve lâ tekun ke sâhıbil hût(hûti), iz nâdâ ve huve mekzûm(mekzûmun).
49.Levlâ en tedârakehu ni’metun min rabbihî le nubize bil arâi ve huve mezmûm(mezmûmun).
50.Fectebâhu rabbuhu fe cealehu mines sâlihîn(sâlihîne).
51.Ve in yekâdullezîne keferû le yuzlikûneke bi ebsârihim lemmâ semiûz zikra ve yekûlûne innehu le mecnûn(mecnûnun).
52.Ve mâ huve illâ zikrun lil âlemîn(âlemîne).