Hâkka Suresi

Nuzül

         Mushaftaki sıralamada altmış dokuzuncu, iniş sırasına göre yetmiş sekizinci sûredir. Mülk sûresinden sonra, Meâric sûresinden önce Mekke’de inmiştir.

Konusu

          Sûrenin ana konusu vahiy yani Kur’an’ın ilâhî kelâm oluşu ve peygamberliktir. Ayrıca kıyamet halleri; yeryüzünde fesat çıkaran ve peygamberleri yalancılıkla itham eden Âd, Semûd, Lût, Firavun, Nûh kavimleri gibi eski kavimlerden, bunların başına gelen musibetlerden söz etmekte, âhirette mutlu ve bedbaht olacak kimselerin durumlarını açıklamaktadır.
Bismillahirrahmanirrahim

Hâkka sûresinin Türkçe okunuşu

1.El hâkkatu.
2.Mâl hâkkatu.
3.Ve mâ edrâke mâl hâkkatu.
4.Kezzebet semûdu ve âdun bil kâriati.
5.Fe emmâ semûdu fe uhlikû bit tâgıyeti.
6.Ve emmâ âdun fe uhlikû bi rîhın sarsarin âtîyetin.
7.Sahharahâ aleyhim seb’a leyâlin ve semâniyete eyyâmin husûmen fe terâl kavme fîhâ sar’â ke ennehum a’câzu nahlin hâviyetin.
8.Fe hel terâ lehum min bâkıyetin.
9.Ve câe fir’avnu ve men kablehu vel mu’tefikâtu bil hâtıeti.
10.Fe asav resûle rabbihim fe ehazehum ahzeten râbiyeten.
11.İnnâ lemmâ tagâl mâu hamelnâkum fîl câriyeti.
12.Li nec’alehâ lekum tezkiraten ve teıyehâ uzunun vâıyetun.
13.Fe izâ nufiha fîs sûri nefhatun vâhıdetun,
14.Ve humiletil ardu vel cibâlu fe dukketâ dekketen vâhıdeten,
15.Fe yevme izin vakaatil vâkıatu.
16.Venşakkatis semâu fe hiye yevme izin vâhiyetun.
17.Vel meleku alâ ercâihâ, ve yahmilu arşe rabbike fevkahum yevme izin semâniyetun.
18.Yevme izin tu’radûne lâ tahfâ minkum hâfiyetun.
19.Fe emmâ men ûtiye kitâbehu bi yemînihî fe yekûlu hâumukraû kitâbiyeh.
20.İnnî zanentu ennî mulâkın hısâbiyeh.
21.Fe huve fî îşetin râdıyetin.
22.Fî cennetin âliyetin.
23.Kutûfuhâ dâniyetun.
24.Kulû veşrabû henîen bimâ esleftum fîl eyyâmil hâliyeti.
25.Ve emmâ men ûtiye kitâbehu bi şimâlihî fe yekûlu yâ leytenî lem ûte kitâbiyeh.
26.Ve lem edri mâ hısâbiyeh.
27.Yâ leytehâ kânetil kâdiyete.
28.Mâ agnâ annî mâliyeh.
29.Heleke annî sultâniyeh.
30.Huzûhu fe gullûhu.
31.Summel cahîme sallûhu.
32.Summe fî silsiletin zer’uhâ seb’ûne zirâan feslukûhu.
33.İnnehu kâne lâ yu’minu billâhil azîm(azîmi).
34.Ve lâ yahuddu alâ taâmil miskîn(miskîni).
35.Fe leyse lehul yevme hâhunâ hamîm(hamîmun).
36.Ve lâ taâmun illâ min gıslîn(gıslînin).
37.Lâ ye’kuluhu illâl hâtiûn(hâtiûne).
38.Fe lâ, uksımu bima tubsırûn(tubsırûne).
39.Ve mâ lâ tubsırûn(tubsırûne).
40.İnnehu le kavlu resûlun kerîmin.
41.Ve mâ huve bi kavli şâirin, kalîlin mâ tu’minûn(tu’minûne).
42.Ve lâ bi kavli kâhinin, kalîlen mâ tezekkerûn(tezekkerûne).
43.Tenzîlun min rabbil âlemîn(âlemîne).
44.Ve lev tekavvele aleynâ ba’dal ekâvîl(ekâvîli),
45.Le ehaznâ minhu bil yemîn(yemîni).
46.Summe le kata’nâ minhul vetîn(vetîne).
47.Fe mâ minkum min ehadin anhu hâcizîn(hâcizîne).
48.Ve innehu le tezkiratun lil muttakîn(muttakîne).
49.Ve innâ le na’lemu enne minkum mukezzibîn(mukezzibîne).
50.Ve innehu le hasratun alâl kâfirîn(kâfirîne).
51.Ve innehu le hakk'ul yakîn(yakîni).
52.Fe sebbıh bismi rabbikel azîm(azîmi).