Dini Hikayeler, İbretli Kıssalar19 kez okundu

Kırlangıcın Ömrü

Karlı bir kış günü… Yağan kardan dolayı üşümüş küçük bir kırlangıç kuşu, yalnız yaşayan bir adamın penceresine gelip misafir olmak istemiş gagasıyla tıklamış cama, belki bir umut ile adamın onu o soğuktan kurtarmasını istercesine.

Yalnız adam onun bu bekleyişini anlamış olmalı ki ‘'alamam, olmaz'' der gibi kovalamış küçük kırlangıcı. Geri çevirmiş onun, gönlüne olan misafirliğini. Sonra huysuz adam kendi kendine söylenmiş ‘' camı tıkırdatmakla içeri gireceğini mi sanıyor acaba?''

Gecenin ilerleyen saatlerinde soğuk ve rüzgarın şiddetlenmesiyle yalnız adam düşünmeye başlamış, kırlangıcın arkadaşlığını geri çevirdiğine pişmanlık duymuş…

‘'Keşke onu içeri alsaydım, ona biraz yiyecek verirdim, minik kuş oradan oraya uçar neşeli sesler çıkartır, cıvıldar, yalnızlığımı paylaşırdı.'' Demiş.

Ertesi gün gene gelir umuduyla pencereyi açıp etrafa bakınmış adam. Belki kırlangıç oralarda bir yerlerde olabilir diye düşünmüş. Ama görememiş zavallı kırlangıcı…

Her şey gibi kış da geçmiş umutları tekrar yeşertircesine bahar gelmiş.

Etrafta kırlangıçlar cıvıldayarak uçmaya başlayınca yalnız adam heyecanla camı sonuna kadar açıp kuşu beklemeye başlamış…

Ama gelen olmamış. Onun heyecanla dışarıya baktığını gören komşusu olanları öğrenince, hafif bir buruk ses tonu ile;

-Sevgili komşum anlaşılan sen kırlangıçların sadece 6 aylık ömürleri olduğunu bilmiyordun? Demiş. Bunu duyan yalnız adam üzülmüş, çok üzülmüş ama üzülmek için geç kaldığını da anlamış…

Dikkatli olmak lazımdır ki bazı fırsatlar insanın eline bir kere geçiyor…

Önceki Hikaye Sonraki Hikaye